RÜZGARLA İÇ İÇE OLMAK

1993 yılında ayak bastım Bozcaada'ya...Dalgaların kıyıya her vuruşunda
oradaki bir kaya parçasına tutunmak gibi bir uğraşı verdim sanki bu güne dek.Hala da yerleşmek ve kök salmak adına ne varsa yapıyorum.Önce bir kulübe ile başladı her şey karıncalar misali her gelişimde taşıdım durdum.Sanki Robenson gibi önce başımı sokacak bir yer yapmaya başladım.Rüzgarla o zaman tanıştım...o durmak bilmeyen rüzgardan yılar gibi oldum.Ama giderek o bana,ben ona alıştım.Son haftalara kadar ondan yararlandım bile...Elektrik enerjim artık ondan geliyor...O bitmeyen nefesiyle bana aydınlık veriyor.2006 yılında yazdığım bu satırlara ekleyecek çok şey gerçekleştirdim...

Ama kısaca satırlara dökeyim yaşam hikayemi önce...

1943 yılında Çanakkale'nin Kepez köyünde,damı sazdan yapılma,zemini ve duvarları özel kil ile sıvanmış bir evde doğmuşum...Şimdi Kepez artık şehirle birleşmiş büyük bir yerleşim merkezi olmuş-her önünden geçişimde gözlerim ilişir,bir tanıdık çıkacakmışda görecekmişim gibi içim bir tuhaf olur-

Yaşam hikayem,asker bir babanın çocuğu olmam nedeniyle bir çok şehirlerde geçti...Bu da bende belli bir yere ait olmadığımdanmıdır nedir memleketimi sadece özlemekle kaldım...Hele bayramlarda memleketlerine dönen arkadaşlarımı gördüğümde mahzunluğum bir kat daha artardı...Şimdi artık Türkiyede nereye baksam,kiminle karşılaşsam bir tanıdık veya bildik çıkabiliyor.Ama bu benim esas memleketimi,başka bir deyişle baba ocağını özlememe engel olmuyor...

Sanırım bu yazdıklarım yaşam hikayemin pekte kısa olmayacağını gösteriyor...

İyisi mi zaman içinde yavaş yavaş anlatmalıyım.Aksi halde okurları bıktırmış olabilirim...

Ocak 2009